R
RSS
مهمان
مهمان
نامش در شناسنامه محمدرضا بود و پدرش از قرا مشهد، در نوجوانی شهره شهرش شد به خوشالحانی چراکه قرائتش کمنظیر بود. دلش را نغمههای ایرانی ربودند و در جوانی زانو بهزانو استادانی نشست تا نغمهخوان شود و چیزی نگذشت که نغمهخوانیش عالمگیر شد. از سر حرمت نغمهخوانی را مخفی کرده بود از پدر و نام سیاوش را برگزیده بود. برازنده بود این نامه برایش چراکه زان آتش نهفته که در سینه داشت خورشید شعلهای بود که در آسمان این سرزمین میسوخت.
ادامه مطلب.....
ادامه مطلب.....