R
RSS
مهمان
مهمان
صدای پای سهراب را، شانزده ساله بودم که شنیدم، پراکنده و ناپیوسته؛ گوشههایی از «هشت کتاب» را با لحن گیرای «دایی علی» که دانشجو بود. از همان دوره تفاوت را احساس کردم در نگارش و جمله آرایی.
ادامه مطلب.....
ادامه مطلب.....