R
RSS
مهمان
مهمان
در نخستین تجربه رضا گوران در سینما میتوان ردپای نگاه و تجربههای تئاتری او را ردیابی کرد. چه در میزانسن و چیدمان صحنه، چه در دیالوگپردازی و چه در فضاسازی اثر. لوکیشن ثابت با دوربین سیال فیلم نیز برساخته از همین نگره تئاتری است که با زیبایی شناسی رنگ و نور آن در یک همخوانی دراماتیک، مماس شده تا فیلمساز از عناصر فیزیکی و بصری قصه در بازنمایی جهان درونی شخصیتها بهره ببرد. تا مخاطب را از پیگیری بیرونی قصه به درون غصههایی هدایت کند که شخصیتهای زن فیلم با آن درگیرند.
ادامه مطلب.....
ادامه مطلب.....