R
RSS
مهمان
مهمان
کار در تعریف اصیل و جوهری خود، پیوند آگاهی، رنج زاینده، تغییر جهان انضمامی و آفرینش ارزش است؛ اما آنچه مجابی با هوشمندی نام «بیکارگی باشکوه» بر آن نهاد، گریز مداوم از این حقیقت سنگین و پناه بردن به صحنهآرایی است. این اصطلاح، تنها یک طعنه ادبی یا شوخی با عادات اداری نبود، بلکه کشف یک سازوکار دفاعیِ پیچیده بود: جامعه و سازمانها برای پنهان کردن خلأ هولناک ناکارآمدی، دست به دامن کارناوال میشوند. وضعیتی که در آن بیکارگی و خروجی صفر، لباسی زربافت و پرزرقوبرق به تن میکند تا همگان، از مجریان گرفته تا تماشاچیان، در یک تبانی جمعی از یاد ببرند که در کانون این همه غوغا، مطلقاً چیزی جریان ندارد.
ادامه مطلب.....
ادامه مطلب.....