R
RSS
مهمان
مهمان
اندیشمندان واقعگرای کلاسیک مانند توسیدید، نیکولو ماکیاولی، هانس مورگنتا و هنری کیسینجر به ما آموختند که جهان جایی خطرناک است و رقابت و منازعه میان قدرتهای بزرگ، بخشی طبیعی و پایدار از سیاست میان ملل است. دولتها با ساختن قدرت نظامی از خود محافظت میکنند. از آنجا که همه دولتها میخواهند مسلط شوند، اما هیچیک نمیخواهند تحت سلطه قرار گیرند، موازنه قدرتی شکل میگیرد که میزان مشخصی از ثبات جهانی را فراهم میکند. با این حال، گونههای مدرن واقعگرایی، یعنی موسوم به «نئورئالیسم» یا واقعگرایی ساختاری، راهنمای ضعیفی برای فهم جهان واقعی از آب درآمدهاند.
ادامه مطلب.....
ادامه مطلب.....