R
RSS
مهمان
مهمان
باید به یک تعادل رسید: نه آنقدر در پذیرش غرق شویم که رنج را طبیعی کنیم، و نه آنقدر در اعتراض بمانیم که فرسوده شویم. سلامت روان جمعی، دقیقاً در همین نقطهی میانی شکل میگیرد؛ جایی که انسان هم واقعیت را میبیند، هم امکان تغییر را از دست نمیدهد. اگر این تعادل شکل نگیرد، خودِ اختلاف نسلها در فهم بحران، به بحرانی عمیقتر و خاموشتر تبدیل خواهد شد.
ادامه مطلب.....
ادامه مطلب.....