R
RSS
مهمان
مهمان
پیشنهاد من این است که بر مبنای «هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَی – نجم: ۳۲»، و بر سبیل «اسرار ازل را نه تو دانی و نه من»، و با توجه به پیچیدگی نیت و روان انسانها، به همین گزاره بسنده کنیم. اگر اصرار بر این است که از کلمۀ ایمان و مومن در تبیین این گزاره استفاده شود آنگاه برای اجتناب از خطای «تعمیم مخاطب»، لازم است که به این کلمات بارِ مفهومی گشودهای دهیم که (کماکان بر مبنای قرآن) از چارچوب گفتمان ایمان و کفر در قرآن فراتر رود و شامل هر انسانی شود که به برکت ایمان به حقیقتی بزرگتر از خود دانسته یا ندانسته عمل صالحش به تزکیۀ نفسش میانجامد.
ادامه مطلب.....
ادامه مطلب.....