R
RSS
مهمان
مهمان
سینمای نولان، مانند تز «برخورد تمدنها»ی ساموئل هانتینگتون، ایده «پایان تاریخ» فرانسیس فوکویاما و جنون «اسرائیل بزرگترِ» بنیامین نتانیاهو، بخشی از همان طرز تفکر امپریالیستیِ مجنون و بیمار است. سینمای زمان و حافظه نولان، پیشزمینه ایدئولوژیک و پسآیند PNAC است. هر دوی آنها خشمگین میشوند و دستوپا میزنند، اما در نهایت شکست میخورند...میگویند ادیسه نولان ضدجنگ است. من اینطور فکر نمیکنم—و حتی اگر بود، ضدجنگ از منظر یک فانتزی منجیگرایانه سفیدپوستانِ مجهز به سلاح هستهای میبود. مردم سراسر جهان چنین فانتزیهایی را دوست ندارند و آنها را کاملاً توهینآمیز میدانند.
ادامه مطلب.....
ادامه مطلب.....